آخ که چجوری میزنی تو پر و بال آدم.

هر چیزی، یعنی معتقدم هر چیزی ، حتی یکمم پای زور بیاد توش،

دیگه نمی تونه به بهترین وجه ممکن انجام بشه.

سعی می کنم وقتی یه آدمی رو می بینم که تکلیفش با خودشم معلوم نیس،

خودمو اذیت نکنم، بگم ولشون کن دیوونن.

وقتی به احترام اومدن یکی - درست مثل بقیه - بلند میشی از جات و اون با همه سلاملک می کنه ولی از تو میگذره.

#شخصی

احساسات یه موقه هایی آزار دهنده ن. مثلا دوست داشتن. حالا دوست داشتن هر کی. نه صرفا چیزای مسخره ی عشقی.

نمی خوام ناله کنم، فقط می خوام بگم یکم خسته شدم. یه راهایی هس که آدما رو میندازی توش، تا بهت نزدیک تر بشن. که اگه یه چیز خیلی مهم یادشون رفته، یادشون بیاد.مرسی بابتشون اگه منو میندازی توشون.

پ.ن : مامان میگه وقتی بیدار میشی بسته به 5 تا چیز اولی که بهش فکر میکنی، روزتو میسازی. میشه هر پنج تاشم شما باشین؟ الان بارون میاد، و "بیمنه رزق الوری" ...

اگه به شوق حرفای بقیه،

یا از ترس حرفای بقیه

بنویسی، این نوشتن هیچ فایده ای نداره. تازه بهش رسیدم.

امروز،

نتو دقیقا یاد سه شنبه های پارسال انداخت

که افتصادم مونده بود،

جامعه هم،

ارائه جامعه هم!